این مطلب در سه قسمت ارائه خواهد شد ، که به بررسی مختصر سه موج سینما می پردازد. این سه موج که قبل از سینمای مدرن ، فیلمهای مدرنی را ارائه می دادند ، به نوعی پیشگامان موج نو سینما و آغاز سینمای هنری اروپا بودند. این مطالب با کمک از کتاب جامعه شناسی سینما نوشته ی جورج ا. هوکو نوشته شده اند و امیدوارم که مفید واقع شوند.

قسمت اول : اکسپرسیونیسم آلمان ( 1920 – 1931 )

نمودهای ظاهری:

1.      ترکیب بندی ها بر خطوط اریب و زاویه های شکسته تاکید دارند.

2.      اشیای بزرگی مثل خانه ها ، برجها و ... که با حرکات عمودی محسوس دوربین نمایش داده می شوند ، نسبت به انسانها ، یا بسیار بزرگ یا بیش از حد کوچک هستند.

3.      تمامی اشکال دائما در اثر نورها و سایه ها ، در حال تغییر هستند.

4.      توده های مردم در رابطه با معماری سازمان داده شده اند و آدمها در ترکیب بندی ها ، تحت اشعاع اشیای بزرگ قرار گرفته اند.

5.      در شیوه ی بازیگری ، حرکات آرام و درونی ، تبدیل به حالات ناگهانی و مصنوعی شده اند.

6.      تکنیک دوربین بر تحرک ، زوایای بسیار بسته و استفاده از دوربین ذهنی تاکید دارد.

7.      شخصیت پردازی روانشناسانه وجود ندارد.شخصیت ها یک بعدی و بخشی از یک ذهن واحد هستند.

8.      فیلمها کاملا در خدمت تصاویر بصری هستند ، به همین دلیل تمامی زیر نویس ها حذف شده و تبدیل به میان نویس می شوند.

درون مایه :

 این فیلمها که بر گرفته از فضاهای گوتیک در معماری و نقاشی های اکسپرسیونیستی هستند ، بیشتر به فضاهای ترسناک و غیر طبیعی میپردازند. و موضوع اکثر آنها دیکتاتوری ، سلطه جویی ، جنایت و مرگ است.

" واقعیت " در آنها ، عبارت است از تجربه های ذهنی از وحشت ، ترس ، تحقیر ، دیگر آزاری ، خود آزاری  و تعدی.

" مردم " عبارتند از کارمندان اداری ، دانشجویان ، آموزگاران ، کارگران ،  و کارمندان دون پایه. محیط این فیلمها ، غیر انسانی ، خصومت آمیز ، و سرشار از خبث طینت است.

 اشیای کوچک ، در این فیلمها معمولا به عنوان نمادهایی آشکار ظاهر می شوند. و مسائل جنسی در این فیلمها بسیار ویرانگر نمایش داده شده است.

فیلم ها :

در این مکتب 21 فیلم ساخته شده است که مهمترین آنها عبارتند از :

1.      مطب دکتر کالیگاری- 1920-روبرت وینه

5.      پلکان عقبی-1921- پل لنی و سینر

7.      دکتر مابوزه ، قمارباز – 1922 – فریتز لانگ

10. نوسفراتوی خون آشام – 1922 – فردریش مورنائو

14.  آخرین خنده – 1924 – مورنائو

   18. متروپولیس – 1927 – لانگ

   21. ام ( قاتل ) – 1931 – لانگ

در قسمت های بعد دو مکتب دیگر یعنی اکپرسیو – رئالیسم شوروی و نیو رئالیسم ایتالیا مورد بررسی قرار می گیرند.